Mam sezonową obsesję na punkcie jabłek, co moim Panom boczkami wychodzi;-) Cóż ja poradzę, córka ogrodnika!

Dzisiejsze placki są kolejną odą do jabłka. Odą błyskawiczną, a jakże smaczną! Chodziły mi bowiem po głowie racuchy, ale Dzieciny nalegały na tradycyjne amerykańskie pankejksy. Pobuszowałam trochę po internecie i stwierdziłam, że wystarczy już jabłek w kawałkach i kawałeczkach. Czas na tarkę i tarcie. Tym bardziej, że Panowie chcieli kwintesencję placka, bez zbędnego chrupania kolejnej porcji witamin, które im niezmordowanie wciskam. Połączyłam przyjemne z przyjemnym – po starciu jabłek nic, ale to nic nie stoi na drodze czystego pankejka, bo jabłko jest, ale tak, jakby go nie było;-) Jest za to czysta esencja jabłka, jego serce i dusza, podkreślona kardamonem, goździkami i cynamonem.

PS Panowie zjedli bez marudzenia, wręcz prosili o dokładkę!