Kurczak parmigiana to kolejny amerykański klasyk, który jeszcze nie gościł na moim stole, choć w Stanach jest bardzo popularny, wręcz wenerowany i serwowany nie tylko jako główne dnie, ale i na przykład w kanapkach.

Jakoś nieufnie podchodziłam do panierowanego kotleta skąpanego w sosie pomidorowym i zapieczonego w morzu sera. Do wczoraj. Bo czasy nastały takie, że trzeba się przeprosić z pozornie nudnymi i mało ambitnymi specjałami, które są jednak kwintesencją harmonii i swojskości. Postanowiłam w końcu dać temu daniu szansę, i słusznie, bo wbrew wcześniejszym obawom nie jest ono skomplikowane i czasochłonne. Wręcz przeciwnie – wszystkie składniki, a nie jest ich zbyt wiele, miałam pod ręką, a i w kuchni się nie nastałam. A to sukces – mam więcej czasu na czytanie wiadomości…Żartuję – od tych wręcz stronię ostatnio.

Wygląda na to, że kurczak parmigiana zagości na naszym stole na dłużej, bo Panowie byli wniebowzięci, a i ja nie pogardziłam!